Widzę, bo Jezus mnie dotknął i uzdrowił

Nazywam się Basia Witkowska, jestem żoną i matką dwóch wspaniałych córeczek Weroniki i Wiktorii. Mieszkam w Wiązownie i należę do tej społeczności.

3 lata temu a nawet dużo, dużo wcześniej moje życie było puste i smutne bez miłości ponieważ nie wierzyłam w Boga oraz że Jezus Żyje oraz w Miłość Bożą. Byłam zła i obrażona na cały świat, że w moim życiu dzieją się różne złe rzeczy np. że córeczka jest chora, że w pracy mi nie wychodzi, że zostałam oszukana. Obwiniałam tym wszystkich: moją rodzinę, przyjaciół oraz moich Klientów. Nie potrafiłam cieszyć się z małych rzeczy i przyjąć każdego dnia jako dobry, tylko że znowu coś złego się wydarzy. Frustracja we mnie narastała to tego stopnia, że odcięłam się kontaktów z rodziną,  przyjaciółmi. Czułam się oszukana przez wszystkich a przede wszystkim przez moją siostrę cioteczną oraz przez moich Klientów z pracy. Powiedziałam sobie, że nigdy im tego nie wybaczę.

Czytaj dalej

Oddaję Ci siebie i to dzieciątko

Witam moi kochani pragnę się podzielić swoim świadectwem, na razie pisemnie, dlatego że nie wiem, czy będę w stanie zrobić to na Wieczorze Uwielbienia. Zaraz wyjaśnię dlaczego.

W ubiegłym roku na wieczorze uwielbienia, gdy Witek prowadził modlitwę padły słowa prorocze dotyczące dziecka. Od trzech lat staraliśmy się z mężem i bez żadnego zastanowienia, gdy usłyszałam słowa przyjęłam i podziękowałam, za parę dni zrobiłam test i okazało się, że jestem w ciąży. Chwała Panu!!! Wielka radość. Z każdym się dzieliłam tym piękny cudem, które Pan uczynił. Razem z tą łaską, otrzymałam też łaskę zaufania Panu we wszystko co dotyczy mojego życia, dostałam łaskę pokoju, radości, wierzyłam głęboko, że Pan jest ze mną.

W 12 tygodniu okazało się, że pęcherzyk jest pusty nie ma zarodka! Tak jak mówiłam Zaufałam Panu i cokolwiek się stanie wierzyłam, że On będzie ze mną. Wróciłam do domu zrobiłam co w mojej mocy, poprosiłam o modlitwę wstawienniczą i oddałam to Jezusowi. Powiedziałam „Panie oddaję Ci Siebie i to dzieciątko, cokolwiek zadecydujesz niech tak się stanie”, nie zaprzeczam że liczyłam na cud! Ale to nie był ten moment. Za kilka dni trafiłam do szpitala z krwawieniem, poroniłam. Męczyłam się całą dobę, ponieważ miałam wybór, albo poddać się zabiegowi, albo samoistnie urodzić. W tę noc tak bardzo cierpiałam, ofiarowałam swój ból i cierpienie Panu w intencji grzeszników. Czytaj dalej

Dziękuję Bogu, że nauczył mnie wybaczać

Moje dzieciństwo nie było łatwym dzieciństwem. Kłótnie, wrzaski, awantury, alkohol. Jako mała dziewczynka miałam żal do mamy, że nie zostawiła taty. Myślałam, że życie bez Niego będzie łatwiejsze i lżejsze. Kładąc się wieczorem spać, oczekiwałam w jakim stanie dziś wróci. Czy to będzie spokojna, przespana noc ? – czy wręcz przeciwnie. Często myślałam jak by dobrze było aby dziś nie wrócił na noc, żeby nigdy już nie wrócił, żeby coś mu się stało, najlepiej aby umarł. Gdy byłam starsza zaczęłam rozumieć pewne rzeczy i problemy jakie dzieją się w moim domu. Postanowiłam, że gdy założę własną rodzinę, moje dzieci nigdy nie doznają takiego bólu i cierpienia co ja.
Poznałam męża, mamy dwójkę wspaniałych dzieci. Pewnego dnia córka zwróciła mi uwagę, że za każdym razem gdy przyjeżdżają dziadkowie dla babci jestem miła, troskliwa, opiekuńcza a dla dziadka wręcz przeciwnie: krzyczę, nie potrafię spokojnie rozmawiać, nie potrafię wypić z nim herbaty przy stole. Pomyślałam, że ma rację. Nigdy nie mówiłam dzieciom o moim dzieciństwie. Zawsze wymagałam aby jednakowo traktowali i szanowali dziadków. Wydawało mi się, że wybaczyłam mojemu tacie. Ale się myliłam. Za każdym razem gdy się spotykaliśmy, wracało moje dzieciństwo: ból, żal, cierpienie, nienawiść. To uczucie bardzo mi przeszkadzało, męczyło mnie. Z drugiej strony tłumaczyłam sobie, że jest to normalne i ludzkie, ponieważ w dzieciństwie zostałam skrzywdzona. Czytaj dalej

Szczęśliwa mama

Historia jakich wiele. Plany na przyszłość ślub, dzieci itd. Szczęście nie trwało długo. Po kilku miesiącach bezowocnych starań nie mogłam zajść w ciążę. Lekarz, badania… okazało się że mogą być problemy.

W maju zeszłego roku byłam sfrustrowaną kobietą która co chwilę biegała do lekarza i jak z zegarkiem w ręku czekała na „ten” moment. Dwa dni przed Bożym Ciałem była kolejną wizyta. Pan ordynator stwierdził z pełnym przekonaniem, że tym razem nic z tego nie będzie. I wtedy nadszedł Wieczór Uwielbienia. Na modlitwie z Witkiem Wilkiem w głowie miałam tyle myśli. Z jednej strony słowa lekarza z drugiej to wielkie pragnienie bycia mamą.

Modliłam się i wierzyłam, że zostanę wysłuchana. Dwa tygodnie później zobaczyłam upragnione 2 kreski na teście ciążowym. Teraz jestem mamą. Bóg działa wielkie rzeczy. Wystarczy zaufać i zawierzyć mu swoje życie.

25 sposobów na…

25 sposobów pokazania żonie, że Ją kochasz

 

1. Słuchaj jej. Szczególnie tego, co ma ci do powiedzenia.

2. Okazuj jej fizyczną bliskość i czułość.

3. Podaruj jej niespodziewane kwiaty.

4. Zaproś ją na kolację (bez dzieci!).

5. Kup jej książkę, o której ci opowiadała.

6. Napisz jej miłosny liścik, sms, email.

7. Posprzątaj naczynia.

8. Jeśli planowałeś coś dla niej zrobić zrób to,

9. Jeśli macie małe dzieci – przewiń je.

10. Powiedz jej, by wyszła gdzieś ze swoimi przyjaciółkami.

11. Otwieraj przed nią drzwi.

12. Módl się z nią. I za nią.

13. Przepraszaj ją, gdy zawinisz.

14, Przebaczaj jej wszystkie winy, nie trzymaj w sobie urazy.

15. Pytaj ją o radę.

16. Zwracaj uwagę na jej humor. Nie denerwuj jej.

17. Zabierz ją na zakupy.

18. Ofiaruj za nią post.

19. Zrozum jej lęki, nawet gdy ich nie podzielasz. Pocieszaj ją w takich chwilach

20. Rozmawiaj z nią o życiu. Jak najwięcej.

21. Praw jej komplementy. Również te nietypowe.

22. Całuj ją na oczach innych, również waszych dzieci.

23. Trzymaj ją za rękę.

24. Zrezygnuj z czegoś, co chciałeś robić, by robić coś, czego

chce ona.

25. Nie krytykuj, nie narzekaj. Chwal.

25 sposobów, aby pokazać swojemu mężowi, że Go kochasz

 

1. Módl się za niego codziennie.

2. Wzmacniaj go w tym, czym kieruje, co prowadzi oraz w tym

co jest dla niego ważne.

3. Nigdy na niego nie narzekaj, szczególnie wśród znajomych czy rodziny.

4. Powiedz „przepraszam”, gdy się pomyliłaś.

5. Przebacz mu, gdy to on się pomylił.

6. Upiecz dla niego cos słodkiego.

7. Pozwól mu wyjść z przyjaciółmi.

8. Obejrzyj z nim jakiś film „dla mężczyzn”.

9. Powiedz mu, co najbardziej ci się w nim podoba.

10. Praw mu komplementy częściej, niż krytykuj.

11. Nie baw się jego emocjami, bądź uczciwa-mów wprost, o co chodzi.

12. Doceniaj jego zainteresowania, nie wyśmiewaj ich.

13. Nie pozwól tylko jemu inicjować spraw w sypialni.

14. Daj mu czas dla siebie.

15. Spraw, żeby wiedział, że chcesz mu się podobać.

16. Zrób dla niego śniadanie (jego ulubione!).

17. Mów mu, te jesteś z niego dumna.

18. Wspieraj Jego autorytet u waszych dzieci.

19. Kiedy wątpi w siebie, powiedz mu: „dasz radę”.

20. Zaskocz go czymś, co lubi.

21. Pocałuj go z pasją.

22. Napisz dla niego miłosny liścik.

23. Dbaj o wewnętrzne piękno (czyli: dąż do świętości).

24. Śmiej się żartuj razem z nim.

25. Doceniaj go i dziękuj mu, gdy ci pomaga.

 

„Niedzielna formacja” – kwiecień

„Niedzielna formacja” – kwiecień
2018/2019, parafia św. Patryka w Warszawie

Diecezjalne Duszpasterstwo Rodzin we współpracy z parafią św. Patryka w Warszawie zapraszają na „Niedzielną formację”. W poszczególne niedziele każdego miesiąca spotkania przeznaczone są dla różnych grup (z uwagi na Święta Wielkanocne spotkanie w Niedzielę Zmartwychwstania 21.04 nie odbędzie się):

  • w pierwszą niedzielę: szkoła dla małżeństw
  • w drugą: szkoła modlitwy
  • w trzecią: szkoła dla żyjących w trudnych związkach
  • w czwartą: szkoła dla narzeczonych i singli

Konferencje odbywają się w parafii św. Patryka w Warszawie przy ul. Tadeusza Rechniewskiego 14 o godz. 19:00. Spotkania prowadzą ks. Marek Kruszewski, ks. Robert Wielądek oraz małżeństwa z Domowego Kościoła.

XIV Marsz Świętości Życia – 7.04.2019

Zapraszamy na XIV Marsz Świętości Życia, który odbędzie się w niedzielę 7 kwietnia i będzie przebiegał pod hasłem: „Tato to ja”.

Rozpoczęcie o godzinie 11.00 w Archikatedrze Warszawskiej oraz w Katedrze Warszawsko-Praskiej.

 

W tym roku chcemy promować i wskazywać niezastąpioną rolę ojca w każdej rodzinie. Przypomniana będzie m. in. nauka zawarta w adhortacji św. Jana Pawła II „Familiaris consortio”. Polski papież pisał, że prawdziwa miłość małżeńska zakłada i wymaga, aby mężczyzna żywił głęboki szacunek dla równej godności kobiety: „Nie jesteś jej panem — pisze św. Ambroży — lecz mężem, nie służącą otrzymałeś, ale żonę… Odpłać życzliwością za życzliwość, miłość wynagrodź miłością”. Mężczyzna winien żyć ze swą żoną „w szczególnej formie przyjaźni osób”.

W tym dokumencie Jan Paweł II wskazuje cztery najważniejsze zadania chrześcijańskiego ojca:

  • odpowiedzialność za życie poczęte pod sercem matki
  • troskliwe pełnienie obowiązku wychowania, dzielonego ze współmałżonką
  • praca, która nigdy nie rozbija rodziny, ale utwierdza ją w spójni i stałości
  • świadectwo dojrzałego życia chrześcijańskiego, które skutecznie wprowadza dzieci w żywe doświadczenie Chrystusa i Kościoła.

Wzorem lat ubiegłych pod bazyliką katedralną zorganizujemy zbiórkę pomocy dla domu samotnej matki w Zielonce.

 

Nasza parafia włącza się również w zbiórkę dla Domu Samotnej Matki w Zielonce. Pieluchy, mleko i kosmetyki dla niemowląt można przynosić do zakrystii murowanej w kościele, a ofiary pieniężne składać do puszki pod chórem. Osoby chętne na wyjazd na Marsz, mogą się zapisywać w zakrystii na autobus.

 

Program na plakacie.

Szczegóły akcji na stronie marszu marszprolife.pl